با تصویب ماده11قانون پولی و بانکی کشور در تاریخ18تیرماه1351 " دستور العمل اجرائی تاسیس، فعالیت و نظارت بر صرافیها " تدوین گردید. در این راستا و بر اساس تصمیمات متخذه در یکهزار و چهاردهمین جلسه شورای محترم پول و اعتبار، در اسفندماه سال 1382، بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران اعلام نمود که بانکهای دولتی، غیردولتی و موسسات اعتباری غیر بانکی که مجوز تاسیس دریافت نموده اند می توانند در قالب شرکتهای سهامی با مجوز بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران به تاسیس صرافی مبادرت نمایند.
در این رابطه حسب دستور العمل اجرایی مربوطه که به سیستم بانکی ابلاغ گردید صرافی ها به دوشکل کلی از نظر نوع فعالیت طبقه بندی شدند:

• صرافی های نوع اول
• صرافی های نوع دوم

صرافی های نوع اول:
صرافی های نوع اول، صرافی هایی هستند که صرفا" به خرید و فروش نقدی ارز (غیر الکترونیک) مبادرت می نمایند و پرداختن به سایر معاملات ارزی و غیر ارزی توسط این نوع صرافی ها ممنوع می باشد.
میزان حداقل مبلغ سرمایه اولیه جهت تاسیس این نوع صرافی ها در شهر تهران و شهرهای بزرگ مبلغ دو میلیارد ریال و در سایر شهرها مبلغ یک میلیارد ریال می باشد.

صرافی های نوع دوم:
صرافی های نوع دوم، صرافی هایی هستند که علاوه بر خرید و فروش نقدی ارز به امر نقل و انتقال ارز در چارچوب مقررات ارزی اشتغال می ورزند.
میزان حداقل مبلغ سرمایه اولیه جهت تاسیس این نوع صرافی ها مبلغ بیست میلیارد ریال می باشد.

شایان ذکر است هر دو نوع صرافی فوق می توانند به خرید و فروش مسکوکات طلا و نقره مبادرت نمایند.